Historisch en cultureel centrum

Museum De Koperen Knop

DE MENTALITEIT VAN 2010            

 

Er zit al weer een jaar op. 2009. Het is intussen het decennium van de tienen geworden. 2010, uitgeschreven tweeduizendtien. Dat uitschrijven van getallen deed ik vroeger vaak. Als ik iets kwiteerde (de ontvangst van een geldbedrag bevestigde, dus een kwitantie afgaf) moest het bedrag niet alleen in cijfers, maar ook in letters worden genoteerd op de kwitantie. Het was best lastig om als je dat niet gewend was te moeten schrijven ‘ontvangen tweehonderdduizendvierhonderddrieënnegentig gulden en achtenveertig cent’.

 

Dat is allemaal anders geworden. We betalen met plastic en via internet. Wie had dat destijds gedacht, toen er op de lagere school met plastic muntjes werd geoefend in het betalen met plastic geld, dat ander plastic geld nog wel eens heel gewoon zou kunnen worden. Het ziet er heel anders uit en het functioneert ook anders. Het moet uiteindelijk het contante geld gaan vervangen. Dat is nodig omdat winkeliers geen contante gelden in ‘huis’ willen hebben met het oog op de vele overvallen. De mentaliteit verandert. Als je tegenwoordig iets tekort komt, ga je dat gewoon halen in de winkel. Je pakt artikelen uit het schap en loopt zonder te betalen de winkel uit. En als dat nog niet genoeg is, doe je gewoon een greep in de kassa. Vroeger zouden we maatregelen genomen om de daders af te schrikken. Nu nemen we maatregelen die dit onmogelijk maken. Eigenlijk best een beetje schijterig, om zo het probleem te omzeilen. Nee, we moeten het probleem oplossen en niet onmogelijk maken. Hollandse jongens doen dat zo…

 

We moeten meer terug naar de VOC-mentaliteit riep Balkenende een paar jaar terug. Het werd hem niet in dank afgenomen. Vooral niet om de wreedheden die daarbij hoorden, zoals slavernij, kielhalen, martelen en meer van die historisch sportbeoefeningen. We hebben met elkaar een tijdje geroepen over normen en waarden. Iemand erop aanspreken dat die niet leefde naar de normen en waarden lukte maar amper. Iemand er aan houden werd nog lastiger. In plaats van iemand aanspreken op zijn gedrag gingen we ‘uit respect’ de problemen uit de weg. En dat wordt steeds gekker.

 

En dan al dat geregelneef… Lees ik van de week in de krant dat een burgemeester het carbid schieten wil gaan verbieden. Enerzijds fout, omdat we al veel te veel betuttelende regeltjes hebben. Anderzijds omdat we daarmee de jongelui die zich hiermee op oudejaarsdag zo heerlijk kunnen vermaken aan het vervelen zetten. Met alle nadelige gevolgen van dien. Bovendien, we moeten toch met elkaar onze tradities in ere houden. Nou, als er iets een waardevolle traditie is, dan het carbid schieten wel. Evenals het met een rommelpot langs de deur gaan. Ook dat zie je bijna niet meer. In het Sliedrechts Museum hebben ze daar wat aan gedaan. Alleen noemen ze het daar poverpotten. Hoewel ik nooit met een rommelpot heb gelopen herinner ik me nog het lied dat daarbij in het ritme van het ‘rommelen’ werd gezongen: … Vrouw geef me dit, vrouw geef me dat - geef me een stuk van het varken z’n gat …

 

Armoede, daar gaat het om. Helaas ook weer in onze hedendaagse samenleving. Niet alleen qua geld, maar ook qua mentaliteit. De jeugd hun buitenspelletje verbieden… Het moet niet gekker worden!  

 

Dick de Jong.

Tekstvak: Column – Januari 2010