themavandemaand

Klik hier om uw vragen en opmerkingen aan ons te mailen

In de maand mei staat DE ROK centraal in het kader van het immaterieel erfgoed. Daarom hier wat bijzondere informatie over dat alledaagse kledingsstuk. In het museum zijn op de diverse locaties weer voorwerpen te zien, die wat met die rok hebben. Onder andere een schitterende verzameling kleine naaimachientjes.

In het Westen is de rok een voornamelijk vrouwelijk kledingartikel. De vorm en snit van de rok heeft enorme veranderingen ondergaan, onder invloed van de wisselende modes. In de jaren 1850 droegen Europese dames rokken met een diameter van meer dan 3 meter. Die gevaarten werden met baleinen en houten hoepels verstevigd.

Later in dezelfde eeuw werd de rok kleiner maar aan de achterkant voorzien van een zo-genaamde ‘Parijse staart'.

In tal van culturen en historische perioden was het niet ongewoon dat mannen een rok droegen. Bekende voorbeelden zijn de Keltische kilt, de Aziatische sarong en het uniform van de Griekse evzonen. Afbeeldingen over de prehistorie en de Romeinse tijd laten mannen zien, gehuld in een lendendoek die we vandaag de dag als een rok zouden omschrijven. Bij de oude Romeinen en Grieken gold een broek als een barbaars kledingstuk.

In de loop van de geschiedenis is het dragen van een mannenrok in veel culturen in onbruik geraakt. Als kilt heeft de rok voor mannen overleefd in Schotland, onder meer als deel van het parade-uniform van bepaalde regimenten en korpsen. Ook in bepaalde eenheden elders in huidige en vroeger delen van het Britse rijk.

In West-Europa werden kleine jongens tot in de 19e eeuw in een rok gekleed. Pas wanneer zij een jaar of acht waren kregen de zogenaamde 'broekventjes' een (korte) broek.

In Zuid- en Zuidoost-Azië zijn nog de sarong (een lange lendendoek) en andere om de heupen gewikkelde stoffen traditioneel voor mannen zowel als vrouwen. Ze worden thans echter in vele landen in snel tempo verdrongen door westerse kledij.

Pogingen van modeontwerpers zoals Jean-Paul Gaultier en Yohji Yamamoto om de mannenrok in de mode te introduceren hebben niet geleid tot blijvend succes.

In de fetisj-, gothic- en cyberscene ziet men de laatste jaren steeds vaker mannen in (voornamelijk) lange rokken, terwijl men in de punkscene meer de kilt ziet. Deze mannenrokken zijn gemaakt van uiteenlopende natuurlijke stoffen.

Mannenrokken zijn er in diverse uiteenlopende kleuren. Vaak wordt toch gekozen voor zwart omdat dit het mooiste afkleed. De versieringen zijn heel divers, zoals riempjes, veters, knopen, gespen, ritsen en haakjes.

Verder is er nog de apron, bestaande uit een voor- en achterpaneel, in de taille bijeengehouden met riempjes of klittenband. Hieronder dient wel een (onder)broek gedragen te worden, maar dat is lang niet altijd het geval.

In de 19^e eeuw ontstond voor mannen uit de geklede jas het rokkostuum. Een kostuum met schuin weglopende voorzijde en twee lange panden op de rug. Dit kledingstuk heeft niets te maken met de rokken van de mannen in de oudheid en evenmin met door vrouwen gedragen kleding.

Wanneer dit kostuum wordt voorgeschreven, schrijft men dat de heren ‘in rok’ dienen te verschijnen.