Bit

Een paardenbit lijkt misschien een klein onderdeel van het tuig, maar het speelde een grote rol bij het mennen. Het bit hing in de mond van het paard en aan de ringen aan de zijkant werden de leidsels vastgemaakt, zodat de boer vanaf de bok kon sturen.

Onder de kin zat een kettinkje dat werkte als een hefboom: hoe harder je aan de leidsels trok, hoe meer druk het paard voelde. Bij moeilijke paarden – of bij iemand die wat ruw mende – werden soms extra stangen gebruikt. Als de leidsels dan onderaan werden vastgemaakt, werd de druk nog sterker. Een goede menner had dat eigenlijk niet nodig.

Sommige bitten waren mooi versierd, met glimmend metaal en sierlijke ringen. Dat was vooral om mee te pronken. Maar zoals het gezegde zegt: “Een gouden bit maakt het paard niet beter.” Het draait uiteindelijk om geduld, training en een rustige hand.