De vaste collectie en de depotcollectie bevatten voorwerpen en materialen betreffende de historie van de Alblasserwaard. Met elkaar vertellen de vele honderden sier- en gebruiksvoorwerpen de geschiedenis van de streek, basis van het verzamelen vormt het collectiebeleidsplan van het museum.

De collectie vormt een unieke verzameling met onder meer een tegelcollectie en veel in de Alblasserwaard gebruikte objecten. In de loop van de jaren zijn er door schenkingen en aankoop belangrijke aanvullingen gerealiseerd. In de wagenschuur staat een collectie oude wagens. Ook beheert het museum een unieke en uitgebreide depotcollectie kleding en textiel.

De Koperen Knop is kort na de 80-jarige oorlog gebouwd en heeft qua bouwstijl veel elementen uit de Gouden Eeuw. Centraal in de deftige 17e eeuwse boerderij is de mooie kamer. Deze grote kamer was bedoeld om rijkdom te tonen. De kamer werd alleen gebruikt bij bijzondere gelegenheden, zoals bruiloften en begrafenissen of als er bijzonder bezoek kwam, zoals de dominee of de notaris . Hier is ook de staatsiedeur te vinden. Deze ging alleen open bij rouw en trouw waardoor de overledene of de bruiloftsgast de laatste gang uit de boerderij maakte. In deze kamer staat meubilair als een Hollands kabinet, gevuld met linnengoed, waaronder de doodshemden zoals vroeger bij de rijkere boeren gebruikelijk was. Naast meubels en gebruiksvoorwerpen zijn er ook veel siervoorwerpen te zien. In een van de bedsteden is een kleine expositie ingericht met historisch textiel.

De opkamer is een kleine slaapkamer gebouwd boven de gewelfde kelder en voorzien van een prachtige bijzondere en unieke schildering. Ook hier is de bedstee ingericht als weleer en in de met verfwerk versierde kast daarnaast hangt prachtige kinderkleding.

De rentenierskamer (aan de andere kant van de mooie kamer) was vroeger een afzonderlijke woning, die vrij kort na de bouw van De Koperen Knop is ontstaan. Nu is deze ruimte ingericht als herenkamer. Dit past uitstekend bij de rijke boerderij, waarvan de boer vrijwel altijd bestuursfuncties had.

Zo was de rentenierskamer vroeger

In het museumcafé, op het terras ernaast en in de zomer in de theetuin kunt u genieten van heerlijke consumpties.

Er is ook een bibliotheek met boeken over onder meer de streek: de streekhistorie, de natuur, het landschap en kunst. Op de leestafel vindt u veel tijdschriften.

In het rijgebint  zijn veel gebruiksvoorwerpen en een tegelcollectie te zien. Op De Etage draaien permanent klankbeelden. Ook is hier het Betuwepaviljoen met informatie en een wassen beeld van Trijntje.

De oude keuken toont hoe het gezin woonde en in de kelder is te zien hoe men vroeger het eten bewaarde.

Trijntje

Op De Etage is het Betuweroutepaviljoen. Hier is een replica van de belangrijkste vondst op het tracé van de Betuweroute is te zien: Trijntje, een 7500 jaar terug dicht bij het museum begraven vrouw. Thans het beginpunt van de Canon van Nederland.

Deze oudst bekende begraving en bewoning van west Nederland is in 1997 ontdekt tijdens archeologische opgravingen op het tracé van de goederenspoorlijn tussen Rotterdam en Duitsland. Er is een wandelroute van het museum naar de vindplaats.

Een van de gevonden skeletten betreft een vrouw van ruim 40 jaar. Ze heeft meerdere kinderen gebaard. Haar skelet (dat in het Openluchtmuseum in Arnhem wordt geëxposeerd) verkeert in goede staat, waaruit blijkt dat ze tijdens haar leven in goede gezondheid leefde. Haar tanden waren sterk afgesleten door het eten van ruw voedsel of door het met de tanden bewerken van dierenhuiden, wat in die tijd veel voorkwam.

Ze werd rond vijfenvijftighonderd v. Chr begraven op een donk, een rivierduin, in wat nu de polder Giessendam is. Ze leefde daar in de Midden Steentijd. Ze is gereconstrueerd en neergelegd in dezelfde positie als tijdens haar begraving. De naam Trijntje is een idee van een bij de opgraving betrokken studenten.  Het verwijst naar het feit dat ze werd gevonden bij de aanleg van de spoorlijn van de door treinen bereden Betuweroute.

Trijntje en de andere geëxposeerde vondsten zijn in bruiklenen van het Rijksmuseum voor Oudheden te Leiden.

In 2019/2020 is de Canon van Nederland door een commissie herzien.
Dat heeft geleid tot een bijgestelde Canon, met opnieuw een slingerlijn van vijftig vensters die onderling verbonden zijn door zeven thematische hoofdlijnen. De nieuwe Canon van Nederland, waarin o.a. Trijntje is vermeld,

Meer weten over de herkomst van Trijntje.
Klik dan hier om de podcast te beluisteren

Haar mooiste stenen
De lucht gaat dicht.
Donker kruipt uit de struiken.
Kou maakt de takken wit.

De moeder ligt in de hut.
Tussen haar stijve vingers
omknelt ze het laatste hout.

Zwijgend staan de jagers om haar heen.
De kinderen dekken haar toe.

Met hun grootste verdriet.
Met haar mooiste stenen.
Met de warmte van pelzen.

Uit ‘In Dichter’ Gil van der Heyden

Wilt u nog meer weten over de oudste geschiedenis van Nederland?
Klik dan hier.

In De Koperen Knop is veel te zien en te beleven. Naast de vaste collectie in het voorhuis,  De Etage  en de bijgebouwen, zijn er  wisselexposities in de voormalige stal. De Koperen Knop is een mooi uitgangspunt om te genieten van alles wat de fraaie landelijke Alblasserwaard te bieden heeft.